Terreur
Ik hoor het overal,
vandaag,
gisteren,
vorige week.
Dood,
brand,
haat,
verstarring.
Maar niet deze dingen,
geven mij het gevoel van terreur.
Het is het praten over vroeger,
het was,
het voltooid verleden tijd begrip.
Dat is het.
Men praat over nooit meer goed,
voor altijd stuk.
Ongeacht in welk kamp ze staan,
of welke kleur ze hebben.
Hoe droevig…
11 November 2004 at 00:09
Mooi gedicht weer!
Ik accepteer geen: voor altijd stuk. We moeten er allemaal ons best voor doen. De mensen die nu het hardst roepen zijn vaak degenen die zelf ook extreem zijn in hun uitspraken en de samenleving al bijna hebben afgeschreven. Zopals een ster-spotje al eens zei: de samenleving: dat ben JIJ.
24 November 2004 at 20:58
De schreeuwerds zijn bang!
Daarom schreeuwen ze. Verlies niet de hoop en de moed!
25 December 2004 at 02:39
Weg terreur!
Ik wens je een zalig kerstfeest!
1 January 2005 at 16:48
Veel geluk en vervulling in 2005!