Kriebels
Daar staat hij,
achter in het rijtje,
vriendje met de hand vasthouden,
te wachten op de afmars naar de gym.
Ik kijk op een afstandje toe,
en als de stoet vertrekt,
fiets nog ff achter ze aan.
Op het moment dat ze,
uit het zicht zullen verdwijnen,
kijkt hij over zijn schouder,
zwaait, en zegt:
"Ik hou van je, tot strakkies"
Mij met een brok in de keel,
en kriebels in de buik achter latend.
God, wat hou ik van die jongen.
8 February 2005 at 12:33
Ach wat een prachtig beeld, ik zie het helemaal voor me! Van trots vervuld ben je natuurlijk!
8 February 2005 at 19:16
Zo’n lange stilte, en dan kom je plots met zo’n enig stukje poxc3xabzie. Mooi!
2 March 2005 at 00:40
Ah…. wat prachtig! Dankjewel voor deze mooie woorden die een moederhart verwarmen kunnen.